Wandelen in Zulzeke

Afgelopen zondag heb ik een stevige wandeling gemaakt in Zulzeke.
Het was het ideale moment. De zon scheen, een heldere blauwe lucht… kortom een zalige nazomerdag!

Zulzeke is een landelijk dorpje in de Vlaamse Ardennen dat bestuurlijk onder Kluisbergen valt.
Deze gemeente bestaat uit vier dorpen; Berchem, Ruien, Kwaremont en Zulzeke die tevens het kleinste dorp van Kluisbergen vormt.

Mijn beste vriendin Jolien en ik kozen voor een wandeltocht van 9 km lang uit de wandelbrochure van het ‘Milieufront Omer Wattez – Maarkedal’.
Deze wandeling brengt je ook even tot in Nukerke, deelgemeente van Maarkedal, en Melden, deelgemeente van Oudenaarde.

De wandeling begon aan de Sint-Jan in de Oliekerk en eindigde daar ook.

Wandeling Zulzeke
– We vertrekken met de rug naar de kerk en slaan de straat recht tegenover ons in.

DSC_0002.JPG DSC_0005.JPG

– Wanneer deze straat overgaat in een kerkwegel blijven we deze volgen tot op het einde om dan rechts in te slaan.

DSC_0007.JPG

– Sla de eerstvolgende aardeweg rechts in tot op de Zulzekestraat.

DSC_0024.JPG DSC_0025.JPG

– Sla links af om kort daarna rechts het smalle pad in te slaan.

DSC_0032.JPG DSC_0029.JPG
Op de rechtse foto zie je een ode aan professor Ulrich Libbrecht, die gespecialiseerd was in oosterse filosofie.
Uit dankbaarheid voor zijn inzet om het landschap van de Vlaamse Ardennen zoveel mogelijk te bewaren werd één van zijn favoriete wandelpaden vernoemd naar zijn werk.
Klik op de foto om de tekst te kunnen lezen; een aanrader! 

– Eens aangekomen aan het poortje volgen we de beek tot het volgende poortje waar we de beek rechts kunnen oversteken.

DSC_0036.JPG DSC_0041.JPG

– Eens aangekomen op de straat slaan we links af.
– Opnieuw aangekomen op de Zulzekestraat slaan we rechts af.
– Aan de bushalte slaan we links af en volgen we het pad tot aan het poortje.

DSC_0046.JPG

– Eens in de weide volgen we de beek en wandelen zo van poortje tot poortje.

DSC_0050.JPG DSC_0055.JPG

– Bij het laatste poortje volgen we het pad naar linksboven.
– Eens aangekomen in de Sluipestraat volgen we deze rechtdoor.
– Aangekomen aan het kruispunt gaan we rechtdoor en wandelen zo de landweg in.

DSC_0065.JPG
Hierboven zie je het Leo Pironpad.
Leo Piron was de schoonzoon van landschapsschilder Valerius De Saedeleer.
Van 1948 tot aan zijn dood in 1962 woonde hij in een huis te Nukerke en maakte zo goed als dagelijks een wandeling langs deze landweg dat hem tot in Zulzeke bracht.
Zijn geburen herinneren hem als een zachtaardige, rustige man die veel contact zocht met mens en natuur.

– Deze landweg brengt ons tot een dal om nadien via een smal pad een steile beklimming te trotseren.

DSC_0069.JPG DSC_0074.JPG

– Een aangekomen in de Smisstraat slaan we links af.
– In de bocht houden we links aan en volgen zo de dalende weg.

DSC_0099.JPG

– Later, na wat klimwerk, slaan we links een grazige veldweg in.
– We slaan rechts het bos in en volgen het naar boven lopend paadje.

DSC_0113
Het kleine Spijkerbos is één van de zeldzame bossen in Vlaanderen die op een zuidgerichte heuvelflank ligt.

– Op de rand van het bos, slaan we rechts een opening in om zo uit te komen op een smal pad tussen de akkers.

DSC_0117.JPG

– Aangekomen op het T-kruispunt gaan we rechtdoor om wat later links een veldweg in te slaan.

DSC_0122.JPG

– Eens aangekomen op de Kortekeer dalen we mee naar links.

DSC_0126.JPG
Merk het uitzicht van op de helling Kortekeer op.

– Aan de volgende T-splitsing slaan we links af om vervolgens de eerste straat opnieuw links af te slaan.

DSC_0138.JPG

– We volgen de straat eens deze overgaat in een bospad.

DSC_0148.JPG DSC_0157.JPG

– Eens aangekomen op de kasseien slaan we meteen rechts af.

DSC_0171.JPG

– We volgen de aardeweg doorheen het bos en houden hierbij rechts aan.

DSC_0177.JPG
Zicht op de Scheldevallei.

– Eens uit het bos slaan we rechts af en nemen op de T-splitsing links.

DSC_0180.JPG

– We slaan kort hierna links de Kapoenstraat in.

DSC_0187.JPG

– We slaan rechts van ons de kerkwegel in, die we gevolgd hebben in het begin van deze wandeling. Zo komen we terug uit aan ons startpunt.

DSC_0190.JPG

Ondanks dat Zulzeke zo dicht bij huis is, kende ik het dorp niet heel goed.
Jolien en ik waren beiden onder de indruk hoe mooi en vooral hoe rustig en stil het hier wel is.
Deze wandeling bracht ons tot het Leo Pironpad, de bekende helling Kortekeer, het kleine Spijkerbos en gaf ons ook een prachtig zicht op de typische glooiende heuvels van de Vlaamse Ardennen maar evenzeer op de Scheldevallei nabij Oudenaarde.

plan
Klik op bovenstaande foto om het mapje te bekijken.
De blauwe stip is het vertrekpunt en de blauwe pijlen tonen de wandelrichting aan.

Wie meer wil weten over het leven van Valerius De Saedeleer en zijn schoonzoon Leo Piron kan op volgende link klikken: https://daarwaarhethartvanvolis.wordpress.com/2015/11/20/1107/.

Er volgen nog enkele zonnige dagen.
Niet twijfelen!

Advertenties

La Bonnotte in Nukerke

Vlak voor de Franse kust, in de Atlantische Oceaan, ligt het piepkleine eiland Noirmoutier.
Hier wordt, als enigste plaats op de wereld, La Bonnotte geteeld.
Deze fijne, ziltige aardappel heeft zijn unieke smaak te danken aan het zeewater en de algen waarmee hij geregeld overspoeld wordt.

Bertrand Thienpont liet zich inspireren om met een eenvoudig product als dit tot een exclusieve smaakervaring te komen.
Zijn restaurant, gelegen in het landelijke Nukerke, is dan ook vernoemd naar de La Bonnotte aardappel.

dsc_0719

Gisteren had ik afgesproken met Julie, een super goede vriendin.
We kozen ervoor om af te zakken naar La Bonnotte, om gezellig bij te praten én natuurlijk lekker te gaan eten.

14355060_10210846109528350_3969694080370789001_n

Het restaurant is gelegen in een gerenoveerde hoeve.
In het warme interieur zijn er veel natuurlijke materialen, zoals hout, verwerkt.

labannotte

Als aperitief nam Julie versgesperst sinaasappelsap.
Ik nam versgeperst sinaasappelsap met gember.
Hierbij kregen we een krokant van kip met een dipsausje van curry en rucola.

DSC_0722.jpg

Als voorgerecht nam Julie tataki van rund.
Ik nam toast champignon met gelakte buik.
Beide superlekker en verfijnd!

DSC_0727.jpg DSC_0726.jpg

Nadien koos Julie voor entrecote, champignonsaus met seizoensgroenten.
Dit werd geserveerd met huisgemaakte frietjes in een mini creuset potje.
Ik koos voor zeebaars met seizoensgroeten.
Dit werd geserveerd met de La Bonnotte aardappel.

DSC_0731.jpg DSC_0729.jpg

We hadden al enorm lekker gegeten.
Toch was er nog een plekje vrij voor een dessert.

Julie koos voor crème brûlée, dat geserveerd werd met het pannetje op tafel.
Ik nam een dessert op basis van chocolade, speculoos en aardbeien.
Om de vingers af te likken!

DSC_0735.jpg DSC_0733.jpg

Deze avond was meer dan geslaagd.
Super gezelschap, gezellig kader en fantastisch lekker gegeten!

Ik zou zeggen, niet twijfelen!
Ga zeker eens langs en geniet van dit culinair top adresje, dit in het hartje van de Vlaamse Ardennen.

Woensdag, donderdag en vrijdag open van 12u tot 14u en van 19u tot 21.
Zaterdag open van 19u tot 21u.
Zondag open van 12u tot 14u.
Nukerkestraat 15
9681 Nukerke (Maarkedal)
Tel: 055 21 41 28

Koppenbergbos

Op de grens van Nukerke, deelgemeente van Maarkedal, met Melden, deelgemeente van Oudenaarde, heb je het Koppenbergbos.
Dit 35,5 hectare groot bos vormt de overgang tussen de vlakke, natte en felgroene Scheldemeersen vlakbij Melden en het glooiend heuvellandschap in Nukerke.

DSC_0053
Deze foto is genomen in juli 2016.

In het bos tref je een aantal zeer oude eiken aan.
Met een omtrek van ruim 3 meter worden ze oudstrijders of veteraanbomen genoemd.
Deze bomen zijn minstens 150 jaar oud. Sommige zelfs 200 jaar!
In totaal zouden er zo 35 staan.

DSC_0038 DSC_0044
Hierboven zie je een oudstrijder/veteraanboom.
Deze foto is genomen in juli 2016.

Deze eeuwenoude eiken hebben de turbulente activiteiten van WOI meegemaakt in en rond het bos.
Het Duitse leger kapte heel wat bomen om hout te bekomen.
De vrijgekomen ruimte werd gebruikt als landbouwgrond om bevoorrading aan te leggen voor de soldaten.
Bovendien werden er ook schietvelden aangelegd en loopgraven om militaire oefeningen uit te voeren.
Sommige van deze loopgraven zijn anno 2016 nog te zien in het Koppenbergbos.

Toen de oorlog op zijn einde liep, beschoot het Duitse leger vanop de top van het bos de geallieerden.
Hierdoor zijn heel wat bomen gesneuveld.
Ook de eeuwenoude eiken werden beschadigd door rondvliegende granaatscherven.

Na de oorlog verliep de herbebossing niet zo gemakkelijk.
Er waren weinig financiële middelen om het bos te voorzien van gevarieerde boomsoorten.
Het bos bestaat dezer dagen hierdoor vooral uit beuken afgewisseld met es, boskers, haagbeuk en natuurlijk ook de eeuwenoude eiken.

997_001.jpg
Deze foto toont hoe de omgeving rond het Koppenbergbos eruitzag na WOI.

Toch is het bos echt een ware aanrader om in te wandelen.
Je hebt goed onderhouden wandelpaden die je via bruggetjes over de verschillende bronnen heen naar alle uithoeken van het bos brengen.

DSC_0054
Deze foto is genomen in juli 2016.

In het voorjaar bloeit de wilde boshyacint en kan je hier het tapijt van blauwe kousjes bewonderen.
Lees meer over dit prachtig natuurfenomeen op mijn blog door op onderstaande link te klikken:
https://daarwaarhethartvanvolis.wordpress.com/2015/04/22/wilde-boshyacint/.

DSC_0166.JPG

In het najaar kan je genieten van een prachtig kleurenpalet aan herfstkleuren.
Draag dan wel schoenen die vuil mogen worden want sommige wandelpaden kunnen dan modderig liggen.

Aan één van de flanken van het Koppenbergbos, vlakbij de Onderbosstraat in Melden, vind je de Grot van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes.
De stilte zal je overvallen. Je hoort enkel het geluid van een kabbelend beekje.

DSC_0096.JPG
Deze foto is genomen in juli 2016.

Dit religieus pareltje werd gebouwd vlak na WOII.
Elisa Teirlink, de zus van de toenmalige pastoor in Melden, gaf de opdracht om deze grot te bouwen uit dankbaarheid omdat een kind
van een omwonende landbouwer genas bij het drinken van het water uit de beek daarginds.

Verder is er ook een bivakzone aanwezig voor mensen die in een tent willen overnachten in het bos.
Deze bivakzone biedt uitzicht op de omliggende velden en het dorpje Melden.
Je kan deze accommodatie vinden tussen wandelknooppunt 63 en 32.
Je mag slechts één nacht jouw tenten opslaan en dit tussen 16u en 10u.

platformen.jpg
© http://www.bivakzone.be/

Wie een wandeling wil maken in Melden en daarbij het Koppenbergbos bezoeken kan op onderstaande link klikken om op mijn blog deze wandeling na te lezen:
https://daarwaarhethartvanvolis.wordpress.com/2016/07/17/wandelen-in-melden/.

DSC_0028.JPG
Deze foto is genomen in juli 2016.

Wie graag een wandeling in het Koppenbergbos eindigt met iets fris kan terecht in het gezellig dorpscafé Den Os in Nukerke aan
de Oude Steenweg, vlakbij de ingang van het bos.
Dit café is elke dag open vanaf 10u, behalve op dinsdag.

DSC_0128.JPG
Deze foto is genomen in juli 2016.

Verder zou ik zou nog één ding willen zeggen.
Zet je longen open en geniet van de frisse, gezonde lucht en de heerlijke stilte die je overvalt.

DSC_0062.JPG
Deze foto is genomen in juli 2016.

Gewoon doen!

Wandelen in Melden

Tussen de vele heuvels van de Vlaamse Ardennen en de Scheldevallei heb je het kleine dorpje Melden, deelgemeente van Oudenaarde.
Melden is bekend voor de mythische Koppenberg en het aanpalend Koppenbergbos.

Nu we eindelijk zalig zomerweer hebben, ben ik samen met mijn vriend een stevige wandeling gaan maken in en rond Melden.
We kozen voor een wandeltocht van 8.4 km lang uit de wandelbrochure van het ‘Milieufront Omer Wattez – Maarkedal’.

De wandeling begon aan de ingang van het Koppenbergbos, aan de Oude Steenweg, dat op grondgebied Nukerke ligt.

Wandeling Melden
– Aan het informatiebord en de slagbomen slaan we links het bos in en volgen we het naar rechts draaiend pad over de brugjes.

DSC_0022.JPG

– Eens aangekomen op het bredere grindpad slaan we rechts af om kort daarna links af te slaan. Nu zijn we op grondgebied Melden.

DSC_0024 DSC_0026.JPG

– Dit kronkelpad volgen we tot we aan een soort T-splitsing komen om daar links omhoog te wandelen.
– Eens aangekomen aan de rand van het Koppenbergbos slaan we links de landweg in.
– Eens aangekomen aan de weg slaan we rechts af.

DSC_0030

– Aan het kruispunt slaan we links het grindpad in.
– Eenmaal terug in het Koppenbergbos, voorbij de zitbanken, slaan we links af.
– We volgen het pad rechtdoor, over de brugjes heen.

DSC_0038.JPG DSC_0044
In het Koppenbergbos kan je hele oude eiken terugvinden.
Deze eiken hebben de turbulente activiteiten WOI in het bos overleefd.
In 2010 werden alle bomen met een omtrek van ruim 3 meter in kaart gebracht.
We spreken over oudstrijders’ In totaal staan er liefst 35 oudstrijders in het Koppenbergbos.

– Nu slaan we, net voor de slagbomen, rechts af.

DSC_0058

– We volgen het pad rechtdoor.

DSC_0064

– Wanneer het pad uitmondt op een andere landweg, slaan we links af.
– We slaan links, het geasfalteerde fietspad, af.

DSC_0071 DSC_0074
Op de linkse foto zie je een restant van wat ooit spoorlijn 85 vormde: de verbinding tussen Leupegem en Ruien, met als tussenstop het station van Melden.
In 2000 werd deze lijn, die toen nog enkel gebruikt werd voor het vervoer van goederen,  definitief stopgezet.
Op de rechtse foto zie je dat ze tussen Melden en Ruien van de oude lijn een geasfalteerd fietspad hebben gemaakt.

– Bij het kruispunt slaan we links af en eens aangekomen op de kronkelige weg volgen we deze naar rechts.

DSC_0076

– Voorbij de laatste woning aan de rechterkant, slaan we links af via een een steil pad omhoog dat ons terug in het Koppenbergbos brengt.

DSC_0082
Vlak voor we het bos opnieuw inwandelen zien we deze mooie veldbloemen.

– Eens boven volgen we het pad naar rechts en verlaten we trapsgewijs dalend het Koppenbergbos.
– Eens aangekomen op de weg slaan we links af.

DSC_0096
Op het rand van het bos merken we de Grot van Onze-Lieve-Vrouw van Lourdes op.

– We volgen de straat tot beneden en slaan links een klein betonpad in.
– Op het einde van dit betonpad slaan we links af. De, met kasseien bedekte, Koppenberg ligt nu voor ons.

DSC_0101

– We stappen de Koppenberg volledig omhoog.

DSC_0107 DSC_0106.JPG
Merk, vooral op de rechtse foto, het prachtige zicht op de dorpskom van Melden op.
De kerk van Melden staat vlakbij de Schelde.

– Eens bovengekomen slaan we rechts een smal paadje door de velden heen in.

DSC_0115

– Op het einde van dit paadje slaan we links af.

DSC_0110
Merk op de achtergrond de kerk van Nukerke op.

– We blijven rechtdoor wandelen eens de weg overgaat in een smal paadje.
– Even verder slaan we rechts af.

DSC_0119

– We wandelen rechtdoor tot we op terug op de weg uitkomen. Hier steken we gewoon over en volgen we de weg tot deze overgaat in een smal paadje tussen de velden heen.

DSC_0124.JPG

– We volgen het pad en komen zo, langs de rand van het Koppenbergbos, terug uit aan ons vertrekpunt.

DSC_0129
Enkele meters voor we terug aan het vertrekpunt uitkomen, heb je café Den Os.
In dit gezellig dorpscafé van Nukerke kan je de nodige verfrissing opzoeken.

Er komen volgende week nog meer warme, zonnige dagen aan.
Trek je wandelschoenen aan, ga op ontdekking en geniet!

Wandelen in Nukerke

Nog niet zo lang geleden ging ik samen met Jill op een zonnige lentedag een stevige wandeling maken.
Niets is zo leuk om u hoofd volledig leeg te maken, zuurstof op te nemen, wandelen langs kronkelende paadjes door velden heen en ondertussen bijpraten met vrienden die je graag hebt.

Jill woont in Nukerke en we kozen dan ook om daar een wandeling te maken.

We kozen voor een wandeltocht van 10.6 km lang uit de wandelbrochure van het ‘Milieufront Omer Wattez – Maarkedal’.
Nukerke is een dorp dat in 1977 werd gefusioneerd met de gemeente Maarkedal.

De wandeling begon waar de Weitstraat uitmondt in de Ommegangstraat en eindigde daar ook.

Wandeling Nukerke
– We volgen de Weitstraat noordwaarts en slaan de eerste straat links in.

DSC_0736.jpg
Merk hier molen Ter Hengst op.

– Net voorbij de lindeboom slaan we rechts een landweg in.

DSC_0745.jpg

– Eens aangekomen op de Keistraat slaan we rechts af.
– We volgen de Keistraat tot we uitkomen op de Weitstraat om daar rechts af te slaan.
– We slaan niet veel verder links af en komen zo op de Spichtenberg uit.

DSC_0762.jpg

– Deze volgen we bergafwaarts tot we Ten Abele aan onze rechterzijde voorbij wandelen.
– Nu slaan we links het wandelpad tussen het struikgewas in.

DSC_0770 DSC_0776

– Het wandelpad leidt ons door een klein bos, over een beek heen.

DSC_0787.jpg

– Eens we uit het bos zijn slaan we op het wandelpad rechts af, opnieuw in het bos en over de beek heen.
– We verlaten het bos en wandelen verder tussen twee prikkeldaden door tot we op een bredere aardeweg rechts af slaan.
– Eens opnieuw aangekomen op de Spichtenberg slaan we links af.

DSC_0803.jpg
Merk het prachtige vergezicht op.

– Boven de Spichtenberg, voorbij de ingang van de spoorwegtunnel, komen we uit op de Keizerrei en slaan we links af.

DSC_0807
Om meer te lezen over de spoorwegtunnel kan je mijn blogbericht nalezen door op onderstaande link te klikken:
https://daarwaarhethartvanvolis.wordpress.com/2016/05/20/spoorwegtunnel-van-louise-marie/.

– Waar je de keuze krijgt om rechts af te slaan wandelen we rechtdoor.
– We blijven de Keizerrei volgen tot deze overgaat in een aardeweg, voorbij de boerderij aan onze rechterkant heen.

DSC_0823 (2).JPG
Op de boerderij bij Jill stoppen we om een waterijsje te eten.

– Eens aangekomen op de Fonteineweg slaan we links af.

DSC_0828.jpg

– Op het einde van de straat slaan we links af.
– We volgen Ter Beke tot we opnieuw op de Weitstraat uitkomen om daar rechts af te slaan.
– Vlak voor molen Ter Slepe slaan we links af.
– We volgen de weg wanneer deze overgaat in een aardeweg tussen de open velden.

DSC_0838.jpg

– Eens aangekomen op de Kleistraat slaan we rechts in om even later links de aardeweg in te slaan.

DSC_0854.jpg

– Op het einde van de aardeweg slaan we links af.
– We volgen deze weg, voorbij het kruispunt met de Holandstraat, tot we op een T-splitsing rechts af slaan.

DSC_0866.jpg

– We volgen de kronkels tot we links af kunnen slaan.
– Net voorbij de bocht slaan we links een aardeweg in.

DSC_0876.jpg

– Deze aardeweg mondt uit in Ten Hole.

DSC_0881.jpg

– Op de T-splitsing slaan we rechts af. Merk hier een witte hoeve op. Hier heeft tussen 1964 en 1973 Hugo Claus gewoond. Meer info hierover lees je via deze link: http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-maarkedal/hoeve-waar-hugo-claus-tussen-1964-en-1973-woonde-staat-te-koop-a2342493/.
– We komen opnieuw uit aan de lindeboom en slaan op het einde van de straat rechts af.

DSC_0888.jpg

– Eens aangekomen op de Weistraat zijn we na enkele honderden meters terug aan het beginpunt.

Deze wandeling is een echte aanrader!
Het brengt je naar de meest afgelegen, idyllische plaatsen uit het uitgestrekte, landelijke dorp Nukerke.

Spoorwegtunnel van Louise-Marie

Het is eventjes geleden dat ik tijd heb kunnen vrijmaken om nog eens een blogbericht te schrijven.
Toch neem ik jullie vandaag graag mee naar een minder bekend plekje in de Vlaamse Ardennen.

In Nukerke, een deelgemeente van Maarkedal, heb je de getuigenheuvel Spichtenberg.
Deze heuvel getuigt hoe het landschap in onze contreien er lang geleden uitzag.
Om meer te weten over het het ontstaan van getuigenheuvels kan je onderstaand blogbericht nalezen:
https://daarwaarhethartvanvolis.wordpress.com/2015/12/21/uitkijkpunt-t-bosgat-te-schorisse/.

Onder de Spichtenberg heb je een spoorwegtunnel.
Hij behoort tot één van de drie spoorwegtunnels uit Vlaanderen.

235_001.jpg
Hierboven zie je een oude foto van de spoorwegtunnel.

Deze tunnel heeft toch wel een bijzondere geschiedenis.
Hiervoor gaan we een stuk terug in de tijd.
Sinds juni 1857 kon je met de trein van De Pinte naar Oudenaarde reizen.
Later, in mei 1861, was het mogelijk om van Leuze naar Basècles-Carrières te reizen.
Door de bouw van de 414-meter lange tunnel, die begon in 1857 en rond was in 1861, werden de twee treinroutes De Pinte – Oudenaarde en Leuze – Basècles-Carrières met elkaar verbonden.
Dit vormde spoorlijn 86.
Deze lijn deed volgende stations aan: De Pinte, Eke-Nazereth, Gavere-Asper, Zingem, Heurne, Eine, Oudenaarde, Leupegem,
Etikhove – spoorwegtunnel – Louise-Marie, Maryve, Ronse, Dergneau, Anvaing, Ellignies, Frasnes-Lez-Anvaing, Grandmetz, Leuze, Tourpes, Thumaide, Basècles, Basècles-Groeven.
Deze route werd voor het eerst in gebruik genomen in september 1861.

Ja, je leest het goed.
Vroeger had ook Leupegem, Etikhove en zelfs het gehucht Louise-Marie een station.

Het stationsgebouw van Louise-Marie werd afgebroken in 1960 maar het perron bleef open voor de reizigers.
Begin de jaren ’80 besliste de NMBS om stations met een te klein reizigersaantal te sluiten.
In juni ’84 sloot het perron van Louise, alsook de stations en perrons van Heurne, Leupegem, Etikhove, Tourpes, Thumaide en Basècles.

Later, in 1988, sloot ook het treinverkeer tussen Ronse – Leuze en Leuze – Basècles-Carrières.
Wat overbleef was hier en daar een goederentrein die de oude spoorverbinding nog gebruikte.
Ook dit is verleden tijd want sinds 1998 is de spoorverbinding tussen Ronse en Leuze buiten gebruik gesteld.
De verbinding tussen Leuze – Basècles-Carrières is inmiddels zelfs opgebroken.

De route dat overbleef is dezelfde dat tot op heden in gebruik is: De Pinte, Eke-Nazereth, Gavere-Asper, Zingem, Eine, Oudenaarde
en Ronse.

Ondanks vele pogingen om het station van Etikhove te heropenen alsook de treinverbinding tussen Ronse en Leuze terug beschikbaar
te maken, is er op heden nog niets veranderd.

1415306-423999a5f59247e784c3585002b2a979.jpg
Hierboven zie je het station van Etikhove begin de jaren ’80.

Al die jaren fungeerde de spoorwegtunnel onder de Spichtenberg als verbinding tussen de Scheldevallei en het dal van Ronse.
Omdat deze tunnel vlakbij het voormalige station van Louise-Marie ligt, wordt deze tunnel ook wel eens
de “spoorwegtunnel van Louise-Marie” genoemd.

1533592-037fedd4da5caaa2a6bdd18f322a455a.jpg
Hierboven zie je een trein net de spoorwegtunnel uitrijden.
Deze foto is genomen in de jaren ’80.

Toen ik daarnet zei dat de tunnel toch wel een bijzondere geschiedenis heeft, denk ik bijvoorbeeld aan de Eerste Wereldoorlog.
Toen de Duitsers zich in 1918 terugtrokken uit onze streek dynamiteerde zij de tunnel.

Later, in de Tweede Wereldoorlog, zou Adolf Hitler in de nacht van 22 op 23 december 1940 overnacht hebben in deze tunnel.
Daar was zijn treintoestel en de hele entourage veilig beschut.

DSC_0818.JPG
Deze foto is genomen in mei 2016 en toont de binnenkant van de spoorwegtunnel.

In 1944 waren heel wat mensen uit de streek de oorlog grondig beu.
Er was koude, hongersnood en armoede.
Gaston Devos en zijn zoon Michel hadden daarom een plannetje bedacht.
Halfweg de tunnel, waar de tunnel een lichte bocht neemt, hadden zij in augustus 1944 rails losgemaakt.
Hierdoor kantelde een goederentrein met kolen en werd de tunnel geblokkeerd.
Vele omwonenden kwamen met kruiwagens en emmers kolen scheppen.
De volgende winter zou het goed warm zijn rond de kachel!

Al-bij-al een niet ongevaarlijke onderneming.
De bezetter (het Duitse leger) stond bekend om wraak te nemen op dorpen die verzet toonden.
Gelukkig genoeg voor de inwoners van Nukerke en het gehucht Louise-Marie hadden de bezetters in augustus 1944 andere zorgen…
Het zou duren tot de bevrijding dat de tunnel terug vrijgemaakt werd.

Ook wordt er beweerd dat de tunnel in de Tweede Wereldoorlog dienst deed als schuilplaats voor
de Duitse rijksmaarschalk Hermann Göring.

Toen er in 1966 een grondverschuiving in de buurt voordeed was de tunnel ruim een jaar niet geschikt voor spoorverkeer.

DSC_0812.jpg
Deze foto is genomen in mei 2016.

De tunnel valt anno 2016 niet te bezoeken omdat er nog dagelijks treinverkeer is tussen Oudenaarde en Ronse.
Wel kan je een blik van de tunnel opvangen door te wandelen langs de velden en struikgewassen op en rond de Spichtenberg in Nukerke.

DSC_0807
Deze foto is genomen in mei 2016.

Ga en ontdek!

Molen Ter Hengst te Nukerke

Nukerke is een klein dorpje in de Vlaamse Ardennen en valt bestuurlijk onder Maarkedal.
De omgeving is heel heuvelachtig.
Zo zie je de hooggelegen kerk van Nukerke al van op kilometers afstand staan.

Wanneer je het landschap aanschouwt merk je hoogstwaarschijnlijk ook de wieken van molen Ter Hengst op.
Deze windmolen staat op een verheven ligging van 112,5 meter zijdelings aan de grens van gemeente Maarkedal met stad Ronse.

DSC_0239.jpg DSC_0247
Deze foto’s zijn genomen in december 2015.
Merk op de achtergrond molen Ter Hengst op.

Op deze locatie zou er eerst een houten staakmolen gestaan hebben.
Er zijn bronnen dat deze molen er al stond in de 13e eeuw.
Deze molen zou eind de 16e eeuw, in tijden van onrust, vernield zijn.

Kort daarna werd op dezelfde plek een nieuwe houten staakmolen gebouwd.
De molen werd Ter Gheynst genoemd.
Door een blikseminslag in 1834 werd de molen vernield.

Daar waar de restanten van de vernielde molen in de grond zitten, werd een nieuwe molen gebouwd.
Deze maal met stenen die ter plaatse uitgebakken werden.

003_001

In het begin fungeerde de molen als olie- en graanmolen.
In 1872 werd de olieslagerij verwijderd.
Gemalen werd er nog tot in 1949.

In 1960 werd de molen opgenomen als beschermd erfgoed.

Eind de 20e eeuw kwam de molen in handen van ‘Molenhoeve nv’.
In 2004-2005 werden er grote onderhoudswerken uitgevoerd aan de molen.

DSC_1406 DSC_0218
De linkse foto is genomen in juli 2014.
De rechtse foto is genomen in december 2015.

Anno 2015 staat molen Ter Hengst met aanpalende hoeve te koop.
Meer over deze verkoop lees je door op onderstaande link te klikken:
http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-maarkedal/te-koop-historische-molen-a2467136/.

DSC_0209

Molen Ter Hengst
Ommegangstraat 52
9681 Nukerke (Maarkedal)